weer terug in Nederland

Weer terug in Nederland. Wat is het koud!!!!

Een goede vlucht gehad 45 min. eerder aangekomen. Het voorstel van mijn reisagente om mijn koffers in Nederland te kunnen afhalen heeft mij 275,- gekost.

Oorspronkelijk zou ik om 6.50u landen en 's a vonds om 21.40 u doorvliegennaar Dusseldorf. Een verloren dag!!! Chantal, Bart en Lieke hebben mij opgehaald. Wat een heerlijk weerzien.

Mijn reisagente stelde voor om aan te geven dat ik een maeting in Amsterdam zou hebben en daarvoor de koffers nodig had. Een andere mogelijkheid zou zijn om de koffers naar Dusseldorg te laten vliegen en een van mijn jongens deze daar op te laten halen. Helaas!!

Geen van beide is gelukt. Nog even hierover contact opnemen met het reisbureau.

Heerlijk om al mijn geliefden weer te omhelzen. Mijn jongste kleinkind kan sinds deze week lopen en is hier zelf heel trots op.

Nog even een weekje aclimatiseren en wat bezoekjes afleggen. Zometeen even kijken of ik nog kan autorijden en hoe het hier in de supermarkten gesteld is.

Vooral terugkijken op een heerlijke tijd in Uganda.

Het zit er weer op

De laatste uren in Uganda, de parel van Afrika. Een fantastisch avontuur. Wat heb ik genoten en vooral, wat heb ik ijn hoofd leeg kunnen maken.De laatste dagen nog genoten van de gastvrijheid van Maarten en Willemien.

De koffers zijn gepakt en nu nog een beetje aanrommelen vandaag. Tegen 16.00 uur vertreken we richting Entebbe om aan het strand nog even lekker te eten.

Vreemd om dit land weer achter mij te laten en weer naar Nederland te vertrekken. Ik zie enorm op tegen alle hectiek in tegenstelling tot het lage tempo en rust hier.

Ik verlang weer naar mijn kinderen en kleinkinderen, mijn eigen huis enhet lekkere eten.

Lieve mensen, tot in Nederland.(maandagochtend 4 juni-7.50uur)

weer in Entebbe

Gisteren nog even bij Gaby gegeten voor vertrek naar Entebbe. Gaby is een Duitse die met een Ugandees getrouwt is en zich voor diverse projecten al jaren inzet. Ze heeft aan de Nijl een gigantisch huis laten bouwen en woont er prachtig.

Gaby heeft 2 meisjes in dienst die door Alba, een Italiaanse met een Ugandees getrouwt was, zijn opgeleid op haar kookschool.

Alba leidt meisjes op die in de prostitutie gezeten hebben en van de straat zijn gehaald.

Heerlijk gegeten op een prachtige plek(100 m. van het huis van Paul en Willem).

Bij terugkomst stond de taxi al klaar.(3 uur rijden naar de luchthaven in Entebbe)

Daar op Wilemien en Maarten gewacht en met hen naar huis gereden. Tot 02.00 uur op de veranda aan de borrel.

Vandaag alleen maar geluierd. Heerlijk. In Uganda ben je speciaal als je een tweeling baart en heet je een Nanguna en de vader heet Sungana.

de laatste dag in Bukaya

Gisteren een rustige dag gehad. Veel gelezen en mijn blog met alle foto's bijgewerkt.

Vanochtend met Robert naar zijn huis geweest. Hij had mij hier voor uitgenodigd. Hij woont nogniet zo heel lang zelfstandig.

Samen met de boda-boda naar Mafubira. (ca 30min). Ik heb 7 kleuren stront gescheten!! Maar gelukkig weer heelhuids terug.

Vanmiddag koffers pakken en buiten de deur nog even lekker eten en dan op weg naar Entebbe waar we om ca 22.00 uur Willemien en Maarten zullen ontmoeten.

Omgevingsfoto's.

vervolg.

Zaterdagavond vertrokken naar Kampala-Red Chilli en dar overnacht. Philip nog ontmoet. Erg gezellig. Een beroerde nacht op een zer slecht bed.

Om 8.30 u.vertrokken voor een rit van 300km. naar Murchison ( 8u. rijden) Daar aangekomen slaapplaats opzoeken en verder wat chillen. Vroeg naar bed om de volgende dag weer erg vroeg op te staan (5.30 u) om te vertrekken met de auto door de Nile Delta, op zoek naar 'wilde dieren'. Wat een prachtige natuur. Veel giraffen,apen, gemsen, olifanten buffels en nijlpaarden gezien. Het stikt er van de tsee-tsee vliegen die je verrot steken. Ramen dicht en zorgen dat ze niet in de auto komen. Helaas geen leeuwen gezien. Dat schijnt hier een wedstrijd te zijn we het eerst eenleeuw ziet, als je hem ziet. Bijzonder op de baden is de enorme hoeveelheid vlinders. Wel honderden. Aanvankelijk lijken het rechtovereindstaande mesjes maar al snel blijken het vlinders in vele kleuren te zijn. Prachtig!!

's Middags met de bood over de Victoria Nijl naar het begin van de watervallen.

Een prachtige tocht, bloedheet en niet vol te houden op het bovendek. Wat een prachtige natuur. Veel nijlpaarden en krokodillen gezien. Om 18.00 uur weer terug op de basis. Een fantastische dag met een doodmoe maar voldaan gevoel om 20.00 uur het bed in.

Dinsdagochtend om 8.00 uur opbreken en richting de falls. Geweldig!!! Eerst over een stijl pad naar boven om de falls van bovenaf te zien en volgens over een smal pad naar beneden m ze beneden te zien. Wat een geweld!!! Fantastisc h.

Daarna weer voor een tocht van 300km. vertrokken naar Kampala waar de taxidriver om 18.00u wacht op mij voor een rit van 2 uur en alle gekte en hectiek door de stad, thuis te brengen. Je waagt hier je leven als auto/brommer rijder. Maar ook te voet of met de fiets in het donker zonder enige verlichting, is het levensgevaarlijk. Zo zie ik bv. een boda-doda met een man achterop met zijn nieuwe fiets. Dat alles door de drukke stad.

Op de markt zie je mensen 2e hands schoenen verkopen die ze wel nog even een sopje geven.

Willem en Paul heten mij hartelijk welkom( na 4 dagen) en willen alle verhalen horen bij een lekker glas wijn. Lekker eten en mijn bedje in. Eerst nog even douchen en mijn wasje doen.

Vandaag tracteert Bajardi op geroosterde vliegende mieren. Ze smaken niet verkeert maar het idee dat.....

Vandaag beloofd het weer een hete dag te worden.Om 8.00 u. staat de zon al brandend aan de hemel. Even naar het huisje in makenke om spulletjes te brengen voor de mentor.Ze gaat alvast het huisje bewonen (als bewaking).

Darna nog even naar de stad.

Oh ja, schommelen in een oude fietsband aan een boom gaat prima. Dat doen de buurmeisjes. Hoe simpel kan het zijn!!!

Morgenavond vertrekken we naar Entebbe. Paul en Willem vliegen naar Nederland en Willemien en Maarten komen aan vanuit Nederland. Ik ga nog een paar dagen met hen mee.

Het zit er weer bijna op. Ik verlang weer naar mijn kroost.

vervolg

Vandaag naar het Aids hospital geweest. Ze zijn zojuist verhuisd naar een geweldig luxe onderkomen. Geheel gefinancierd door Amerca. Er wordt erg veel eld gestopt in Aids bestrijdingzorg. Er wonen 43 kinderen en ik heb niet begrepen hoeveel moeders. Dat zijn er maar weinig. De meeste ouders zijn overleden en de kinderen wordenbij oma's ondergebracht.Dezen kunnen vaak niet voor de kinderen zorgen. Vanochtend nog aangesproken door een hv. die een kindje van 6jr wilde anmelden bij de kliniek. Wij hebben er contacten mee.

De ouders van het kind zijn overleden aan aids en het kind is ondergebracht bij om. Oma is echter alcoholiste en kan niet voor het kind zorgen.

De kinderen hebben regelmaat, medicatie en goed voedsel nodig wat hen in het hospital geboden wordt. Goed om te zien dat hier heel veel zorg geboden wordt.

De terugweg met 12 vrouwen in een (klein) rangerover over een bijna onbegaanbare weg. Blij om weer heelhuids terug te zijn.

Vanochtend naar de visafslag geweest. Wat een viezigheid en enorme stank. Het zijn vrouwen die de vis 'ontleden' en pekelen.De huiden van de vis wordt gedroogt en verkocht om er soep van te maken. De stank blijft nog lang in mijn neus zitten!!!!

Het zware en vuile werk wordt hier over het algemeen door de vrouwen gedaan. de kleintjes worden meegenomen en zwerven er tussen rond en worden de borst gegeven.Ongeloofelijk om te zien!!!

Morgenmiddag vertrek ik om 15.00 u naar Kampala voor de safari= Red chilli Hidewaye.(zie internet)

Daar overnachten en 's ochtends vertrekken. Ik ben dan tot dinsdagavond niet meer bereikbaar.

vervolg

Vandaag de vloeren geschilderd. De jongens hebben gifgroen gekozen. Verschrikkelijk!! Maar gecombineerd met bloedrood en beige valt het mee.In de hal van een oude school nabij is wekelijks the hospital. Een jonge arts en een verpleegkundige( een non) behandelen de mensen(vooral met kinderen) uit de nabijgelegen dorpen.

Vanmiddag met Jacob de wekelijkse was( op de hand) gedaan. De wasmachine is sinds februari defect. De motor is meegenomen om te repareren maar is niet meer teruggekomen. Vandaag bericht dat de motor verdwenen is.(door verkocht). De dagelijkse uitspraak is 'we shall see'.

Paul en Willem worden weer behoorlijk tegengewerkt met het nieuwe project.(huis voor straatjongens)

Even als de 2 vorige projecten die hen ontnomen zijn (jaloezie) lijkt het er nu weer op.

Er moet weer overleg komen(het lijkt Nederland wel) en het kan weer enkele maanden duren.

Paul heeft het er een beetje mee gehad.

Van 16.00-20.00 uur weer geen power.

Gisteravond zijn we met de derde legpuzzel gestart. Een leuke bezigheid hier in de avonden.

Deze week zat er geen grote salamander onder mijn kussen te trillen. Ook weer bijzonder.

Morgen naar het steen productie bedrijfje van de straatjongens. Ze maken zelf stenen voor eigen bouw en voor de verkoop. Morgen gras brengen zodat ze dit kunnen 'planten'.

De brulkikker en de krekels zingen momenteel in koor op de achtergrond.

Gistermiddagwas het niet zo goed weer. De temperatuur is maar 24gr. dus frisjes, en enorme stortbuien. Wel lekker even zo'n dag.

Vandaag weer heel wat afgesjouwd. Eerst gas laten uitsteken bij de school, dit naar het voetbalveld gebracht.Er zouden jongens zijn om het mee van de pickup te halen maar die waren er niet. Het toen maar zelf gedaan. Daarna naar een andere grote school (met 1000kinderen) Met het hoofd van de school gesproken waar dan allerlei mensen bij elkaar zitten in een klein hokje waar dan ook nog een moeder met haar dochter zit om deze an te melden voor school. Je bent dan hartelijk welkom en krijgt dan een enorme beker mier zoet thee aangeboden. Ze gebruiken hier enorm veel siker. In een kop thee, 5 schoppen suiker.

Daarna even e eerst klas bezocht waar je dan weer met opgezegde beleefdheden verwelkomt wordt. Er zitten 200 kinderen in een klas. Wat mopperen wij dan over grote klassen.

Nog even naar het hospital om de dokter naar een mogelijke verwijizng naar een psychiater voor Robert. In Jinja zit een psychiater voor duizenden mensen. Geen optie dus. Waar klagen wij dan over bij de GGZ.

In tegenstelling tot 2 jr geleden trek ik nu vooral het platteland in waar het prachtig is. Paul kent veel mensen dus het is overal stoppen, een praatje maken etc. De kindjes hebben vooral geleerd 'bye' te roepen als ze een blanke zien.